De Laghi di Cancano: twee stuwmeren op hoogte

Laghi di Cancano

Passo delle Scale: de klim naar Laghi di Cancano

De Laghi di Cancano zijn twee stuwmeren die in een kleine vallei ten noorden van Alta Valtellina in de provincie Sondrio liggen. De Torens van Fraele liggen er niet ver vandaan. De twee kunstmatig aangelegde meren liggen op een bijna 2000 meter hoog plateau in een typische alpenomgeving, net ten zuidwesten van de Passo dello Stelvio. De meren voorzien een nabijgelegen waterkrachtcentrale van stroom. De hoogtebeklimming, de Passo delle Scale, is wellicht niet zo steil als de Stelviopas, maar de grote hoeveelheid bochten maken deze route toch bijna net zo spectaculair.

The Princess: 14 kilometer genieten

De beklimming naar de Laghi di Cancano telt 14 kilometer. Vroeger kwamen hier vooral mountainbikers, maar nu de klim volledig is geasfalteerd, zijn het de wielrenners die hier voornamelijk te vinden zijn. De Passo delle Scale naar de Laghi di Cancano is van april tot november begaanbaar. Je begint in het dal van Bormio, bij hotel Funivio. De 20 haarspeldbochten tellende klim is uitdagend, maar niet té moeilijk. Het gemiddelde stijgingspercentage ligt op 5%. Dat verklaart meteen zijn populariteit. Gemotoriseerd verkeer komt er nauwelijks langs. De beklimming wordt ook wel ‘The Princess’ genoemd.

Een fotogenieke klim

De Passo delle Scale naar de Laghi di Cancano is niet alleen een leuke beklimming, maar ook een fotogenieke. Onderweg is het genieten van het mooie alpenlandschap. Vrijwel elke fietser stopt onderweg bij de Torri di Fraele om een selfie te maken. De zestiende-eeuwse torens, die op een hoogte van 1930 meter staan, maakten deel uit van een fort dat diende om de omgeving te beschermen. De twee stuwmeren Lago di Cancano en Lago di San Giocomo liggen in de vallei Valle di Fraele. Daarvandaan heb je ook uitzicht op de prachtige gletsjer van Stelvio.

Kun je met de auto naar de Laghi di Cancano rijden?

Ja, de weg naar de Laghi di Cancano is geasfalteerd en met een gewone auto goed te rijden. Je rijdt vanuit Bormio richting Valdidentro en volgt daar de bewegwijzering naar Cancano. Boven aangekomen vind je parkeergelegenheid bij de Torri di Fraele, vlak voor de meren.

De weg is smal en telt twintig haarspeldbochten, dus rijd rustig en houd rekening met fietsers, zeker in de zomermaanden. In de winter en het vroege voorjaar is de weg vanwege sneeuw gesloten. Wie liever niet zelf rijdt, kan het grootste deel van de route ook per mountainbike of e-bike afleggen vanuit het dal.

Wat kun je doen bij de stuwmeren zelf?

Rond de Laghi di Cancano ligt een vlakke, onverharde weg die perfect is om te wandelen of te fietsen. De route langs de oevers is grotendeels vlak, waardoor het gebied ook geschikt is voor gezinnen met kinderen en minder getrainde wandelaars.

Je kunt een rondje om een van de meren maken of doorlopen richting de achterliggende Valle di Fraele, waar het landschap steeds ruiger wordt. Onderweg heb je zicht op de dammen, de omliggende bergtoppen en met helder weer op de gletsjers van het Stelviogebied. Bij het beginpunt is in het zomerseizoen een eenvoudige horecagelegenheid te vinden, maar neem voor de zekerheid zelf water en eten mee.

Wanneer kun je de klim naar Cancano het best fietsen?

De beste periode voor de beklimming is van juni tot en met september, wanneer de weg sneeuwvrij is en de temperaturen aangenaam zijn. In april, mei, oktober en november kan de route weliswaar open zijn, maar houd dan rekening met koude ochtenden en plotselinge weersomslagen op bijna 2000 meter hoogte.

Start bij voorkeur in de ochtend: dan is er weinig verkeer en heb je de mooiste, heldere vergezichten. In de middag ontstaan in de zomer geregeld stapelwolken en onweersbuien. Omdat het stijgingspercentage gemiddeld rond de 5% ligt, is dit een uitstekende eerste alpenklim voordat je je aan de Stelviopas of de Gaviapas waagt.

Tip van de redactie: Huur een e-bike in Bormio en fiets via het vlakke Decauville-pad vanaf Arnoga naar de meren in plaats van de autoweg: je volgt dan het trace van het oude smalspoor uit de damconstructietijd dwars door het lariksbos, met gemiddeld amper 2 procent stijging.